Μια μοναδική εμπειρία θα έχουν από τον ερχόμενο μήνα οι επισκέπτες του One World Trade Center, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, κάνοντας ένα ταξίδι στον… χρόνο, μέσα στους πέντε ανελκυστήρες που οδηγούν στο παρατηρητήριο, στην κορυφή του κτηρίου.

Από την ώρα που οι πόρτες του ασανσέρ θα κλείνουν, μέχρι και τη στιγμή που θα ανοίγουν και πάλι μετά από 47 δευτερόλεπτα, η ιστορία των τελευταίων 500 χρόνων του Μανχάταν θα «ξεδιπλώνεται» σε οθόνες, στους τοίχους του ανελκυστήρα.

Για λίγα δευτερόλεπτα στο πλάνο εμφανίζεται και ο νότιος από τους διδύμους πύργους, με το One World Trade Center να έχει χτιστεί στο σημείο όπου στεκόταν ο βόρειος πύργος, μέχρι και τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

«Είναι μέρος της ιστορίας, δεν μπορούσαμε να το αγνοήσουμε», ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας που έχει αναλάβει τη λειτουργία του παρατηρητηρίου, Ντέιβιντ Τσέκετς, αν και παραδέχτηκε ότι η σύντομη εμφάνιση του νότιου πύργου προκαλεί έντονα συναισθήματα.

Το παρατηρητήριο, το οποίο βρίσκεται στον 102ο όροφο του ουρανοξύστη!

Οι τοίχοι του ειδικού ασανσέρ είναι οθόνες στις οποίες θα μπορούν να δουν την Νέα Υόρκη να περνά από δεκαετία σε δεκαετία ενώ περνούν έναν έναν τους 102 ορόφους.

One World Trade Center, είναι πλέον το ψηλότερο κτήριο στο δυτικό ημισφαίριο. Το παρατηρητήριο προσφέρει συνταρακτική θέα του Μανχάταν και των περιχώρων του.

Αν νομίζατε ότι η βόλτα με το ασανσέρ ήταν κουλ, θα εκπλαγείτε από τη θέα του One World Observatory, η οποία σε μια σαφή ημέρα, μπορεί να φτάσει περίπου τα 80 χλμ. Παρακολουθήστε ένα βίντεο σχετικά με την κατασκευή του 1.776 ποδιών ψηλό ουρανοξύστη, και στη συνέχεια χαζέψτε έξω από τα πανοραμικά παράθυρα για μια μοναδική του είδους θέα της πόλης της Νέας Υόρκης.

Ο πανύψηλος, 104 ορόφων, ουρανοξύστης βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της 16 στρεμμάτων τοποθεσίας του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, στο χώρο του αρχικού 6 World Trade Center. Το κτίριο συνορεύει δυτικά με την West Street, στα βόρεια με την Vesey Street, στα νότια με την Fulton Street, και στα ανατολικά με την Washington Street. Η κατασκευή των θεμελίων του κτηρίου άρχισε στις 27 Απριλίου 2006. Στις 30 Μαρτίου 2009, η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και του New Jersey επιβεβαίωσε ότι το κτήριο θα είναι γνωστό με το νόμιμο όνομα του, One World Trade Center, παρά την μέχρι τότε ονομασία του ως Freedom Tower.

Είσοδος στο One World Observatory

Όταν φτάσετε στο One World Trade Center στο Lower Manhattan, θα μπείτε σε ένα Sky Pod (ασανσέρ) και θα φτάσετε στον 102ο όροφο, σε λιγότερο από 60 δευτερόλεπτα. Μέσα στο Sky Pod θα βιώσετε μια εικονική εμπειρία time-lapse, και θα δείτε πώς η πόλη της Νέας Υόρκης έχει αλλάξει με την πάροδο των αιώνων.

Αν νομίζατε ότι η βόλτα με το ασανσέρ ήταν κουλ, θα εκπλαγείτε από τη θέα του One World Observatory, η οποία σε μια σαφή ημέρα, μπορεί να φτάσει περίπου τα 80 χλμ. Παρακολουθήστε ένα βίντεο σχετικά με την κατασκευή του 1.776 ποδιών ψηλό ουρανοξύστη, και στη συνέχεια χαζέψτε έξω από τα πανοραμικά παράθυρα για μια μοναδική του είδους θέα της πόλης της Νέας Υόρκης.

Στο See Forever Theater, δείτε φωτογραφίες  time-lapse και αεροφωτογραφίες κατά τη διάρκεια μιας μοναδικής παρουσίασης βίντεο 2 λεπτών, και στη συνέχεια πηγαίνετε στο Κεντρικό Παρατηρητήριο στον 100ο όροφο, όπου μπορείτε να πατήσετε πάνω σε έναν 4 μέτρων γυάλινο δίσκο στο πάτωμα και να κοιτάξετε κάτω για μια απίστευτη προοπτική των δρόμων του Μανχάταν. Και μην ξεχάσετε να δείτε το City Pulse, μία διαδραστική εμπειρία που συνδέει τους επισκέπτες με τα αξιοθέατα και τις γειτονιές της Νέας Υόρκης.

Εάν πεινάσετε, μπορείτε να κατευθυνθείτε προς το 101ο όροφο για ένα σνακ. Οι επιλογές περιλαμβάνουν γλυκά και φρέσκα σάντουιτς, καφέ, μικρά πιάτα και κοκτέιλ στο μπαρ One Mix, και φαγητό και κρασί που συνδυάζεται με την εκπληκτική θέα στο One Dine (απαιτείτε κράτηση).

Ιαπωνική εταιρία σχεδιάζει ανελκυστήρα που θα στέλνει 30 άτομα έξω από τη Γη.

Η ιαπωνική κατασκευαστική εταιρεία Obayashi συνέλαβε μία μάλλον πρωτότυπη ιδέα για την αποστολή ανθρώπων στο διάστημα: τον διαστημικό ανελκυστήρα.

Μάλιστα στα σχέδια της εταιρείας είναι η δημιουργία του πρώτου λειτουργικού διαστημικού ανελκυστήρα έως το 2050. Σύμφωνα με δημοσίευμα του αυστραλιανού δικτύου ABC (Australian Broadcasting Corporation), η Obayashi υπολογίζει ότι το μήκος θα φτάσει τα 96.000 χιλιόμετρα και θα είναι σε θέση να μεταφέρει ανθρώπους και φορτία στο διάστημα.

Βασικό επιχείρημα της εταιρείας είναι ότι ο διαστημικός ανελκυστήρας θα είναι σημαντικά φθηνότερος στη χρήση του, σε σχέση με την «παραδοσιακή» εκτόξευση πυραύλων που μεταφέρουν διαστημικά οχήματα.

Συνολικά, το ταξίδι προς το διάστημα μέσω του διαστημικού ανελκυστήρα θα διαρκεί επτά ημέρες, με τον προορισμό να είναι ένας διαστημικός σταθμός, ο οποίος θα μπορούσε να κατασκευαστεί σε συνδυασμό με τον ανελκυστήρα.

Η Obayashi θεωρεί ότι το εγχείρημά της δεν θα είναι απλό, ειδικά λόγω της έλλειψης συγκεκριμένων υλικών που είναι απαραίτητα για την κατασκευή του διαστημικού ανελκυστήρα. Ειδικότερα, τα στελέχη της εταιρείας πιστεύουν ότι η ανάπτυξη τεχνολογιών όπως η νανοτεχνολογία άνθρακα θα τους βοηθούσε να κάνουν τα σχέδιά τους πραγματικότητα.

Σύμφωνα με τον διευθυντή έρευνας και ανάπτυξης της Obayashi, Yoji Ishikawa, «η αντοχή στον εφελκυσμό είναι σχεδόν 100 φορές ισχυρότερη απ’ ότι σε ατσάλινα καλώδια, οπότε είναι πιθανό να τα καταφέρουμε». Αξίζει να σημειώσουμε ότι εφελκυσμός είναι η εντατική κατάσταση κατά την οποία σε ένα σώμα ασκούνται δυνάμεις αντίθετης φοράς που τείνουν να το επιμηκύνουν.

«Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε καλώδια του μήκους που απαιτείται, μπορούμε να κατασκευάσουμε νανοσωλήνες μήκους μόλις τριών εκατοστών αλλά χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο… πιστεύουμε ότι έως το 2030 θα είμαστε σε θέση να έχουμε τα υλικά που χρειαζόμαστε», συμπλήρωσε ο Ishikawa στις δηλώσεις του στο ABC.

Σύμφωνα με την Obayashi υπάρχει συνεργασία με αρκετά πανεπιστημιακά ιδρύματα σε όλη την Ιαπωνία ώστε να επιλυθούν τα προβλήματα που συναντούν στις έρευνές τους. Για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο Kanagawa εργάζεται ήδη στην ανάπτυξη ρομποτικών οχημάτων και κλιμάκων.

Ο καθηγητής Tadashi Egami δήλωσε στο ABCότι η πίεση που θα ασκείται στον εξοπλισμό που θα χρησιμοποιηθεί θα ποικίλλει, ανάλογα με το ύψος και τη βαρύτητα. «Μελετούμε τους μηχανισμούς που χρειαζόμαστε ώστε να αντεπεξέλθουμε στα διαφορετικά ύψη, καθώς επίσης και στα καλύτερα συστήματα πέδησης» σημείωσε ο καθηγητής Egami.

Τέλος, η εταιρεία θεωρεί ότι το πρόγραμμα, όσο φιλόδοξο και αν είναι, θα έχει καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας αν αποτελέσει μέρος διεθνούς συνεργασίας.